Parlament Europejski oświadczył: prostytucja jest formą przemocy wobec kobiet

Uznanie prostytucji za przemoc jest postrzegane jako wielki krok naprzód

...ale nadal jest wiele do zrobienia w dziedzinie pracy dla dorosłych

W ważnej rezolucji przyjętej 14 września Parlament Europejski stwierdził, że prostytucja jest formą przemocy wobec kobiet, a nie tylko pracą erotyczną czy indywidualnym wyborem.

Według oceny stowarzyszeń na rzecz kobiet uchwała ta stanowi zwycięstwo osób, które przeżyły prostytucję.

Potrzebna jest jednak wola polityczna, aby ograniczyć obecnie kwitnący handel ludźmi w celu wykorzystywania seksualnego, obejmujący głównie kobiety i młode dziewczęta.

Dwa główne poglądy na temat pracy erotycznej

W kwestii prostytucji istnieją dwa przeciwstawne punkty widzenia, a różnice te są wyraźnie widoczne także w Parlamencie Europejskim.

1. Jedno podejście popiera liberalizację domów publicznych, na przykład w modelu niemieckim i holenderskim.
   Zgodnie z tym modelem prostytucja nie powinna być zakazana, ale uregulowana, ponieważ są osoby, które dobrowolnie wybierają tę pracę seksualną, i należy im pomagać, a nie napiętnować.
2. Drugie podejście to nordycki „model równości”.
   Podkreśla to, że należy karać zarówno handlarzy, jak i nabywców, ponieważ prostytucja w dużej mierze opiera się na wykorzystywaniu bezbronnych kobiet.

W tym modelu prostytutki początkowo nie są karane, a faktycznie otrzymują szeroką pomoc socjalną, zdrowotną, psychiczną i pracowniczą, mogą wybrać programy wsparcia w wyjściu z branży seksualnej, a ich prawa człowieka są w pełni przestrzegane.

Zobacz ten post na Instagramie

Post udostępniony przez European Youth Event (@ep_eye)

Państwa próbują zaradzić sytuacji związanej z pracą seksualną za pośrednictwem policji

Jednocześnie państwa stosujące ten model również starają się poradzić sobie z sytuacją częściowo za pomocą policji. W rezultacie prostytutki znajdujące się w najbardziej bezbronnej sytuacji (imigranci, członkowie mniejszości i osoby ubogie) również mogą paść ofiarą według niektórych opinii jest to molestowanie ze strony władz publicznych.

W rezolucji podkreślono, że „osoby zajmujące się prostytucją, w szczególności kobiety żyjące w ubóstwie, a także migranci, osoby dyskryminowane rasowo i osoby LGBTQ+, nie mają bezpieczeństwa prawnego ze względu na nieproporcjonalną i de facto kryminalizację, wysoki poziom inwigilacji, grzywny i naloty na domy”.

Wszystko to skutkuje dalszą marginalizacją i stygmatyzacją, co negatywnie wpływa na zdrowie fizyczne i psychiczne osób świadczących usługi seksualne.

Legalizacja zakupu usług seksualnych i proksenetyzmu zwiększy popyt i unormuje zakup usług seksualnych.

Konsekwencją tego systemu jest to, że osoby zajmujące się prostytucją pozostają napiętnowane.

Kilka badań wykazało, że normalizacja zakupu ciał kobiet wiąże się ze wzrostem przemocy wobec kobiet i szerzeniem się uprzedzeń wobec kobiet uprawiających prostytucję i kobiet w ogóle.

Niektóre państwa członkowskie, takie jak Niemcy, Holandia i Austria, próbowały położyć kres piętnowaniu i zależności prostytutek, całkowicie legalizując prostytucję i zapewniając im większe bezpieczeństwo i prawa pracownicze.

Jednak zgodnie z uchwałą Parlamentu Europejskiego model legalizacji nie przyniósł oczekiwanej poprawy w przypadku prostytutek.

Więcej o tle decyzji podjętej przez Parlament Europejski można przeczytać tutaj:

Na obszarach, gdzie prostytucja jest legalna, handlarzom łatwiej jest wykorzystywać środowisko prawne do wykorzystywania ofiar handlu ludźmi w celach seksualnych.

Często zdarza się, że handlarze ludźmi ukrywają swoją działalność za legalnie zarejestrowanymi firmami i w ten sposób wykorzystują kobiety, które utrzymują się ze swojej seksownej pracy.

Utrudnia to policji i organom ścigania skuteczne zwalczanie handlu ludźmi.

Zgodnie z uchwałą

normalizacja prostytucji poprzez legalizację zakupu usług seksualnych negatywnie wpływa na postrzeganie i oczekiwania młodych ludzi w stosunku do seksualności.

Wpływa to również negatywnie na relacje między kobietami i mężczyznami oraz wpływa na równość płci.

Istotne zmiany w obszarze pracy dorosłych od czasu wprowadzenia modelu skandynawskiego

W rezolucji podkreślono, że od czasu wprowadzenia modelu skandynawskiego (równości) w Szwecji zaszły znaczące i pozytywne zmiany w postawach chłopców i mężczyzn.

Kobiety zajmujące się prostytucją są postrzegane w mniejszym stopniu jako sposób na zaspokojenie pragnień seksualnych mężczyzn, a bardziej jako ofiary wyzysku, co zniechęca je do korzystania z usług seksualnych.

Z kolei w badaniu pytano o opinię osoby korzystające z usług seksualnych.

Z wyników badania wynika, że ​​55% osób, które zakupiły usługi seksualne w Niemczech, spotkało w trakcie transakcji handlarza ludźmi, a 39% uznało, że ma prawo zrobić z prostytutkami, co chce, po zapłaceniu za nie.

W Parlamencie Europejskim istnieją dwa główne poglądy na temat prostytucji

Po jednej stronie są zwolennicy „pracy seksualnej”, w tym większość partii Zielonych, a także większość przedstawicieli liberalnej Odnów Europę.

Interpretują prostytucję z perspektywy praw człowieka i uważają, że redukcja szkód i wsparcie dla prostytutek to właściwe podejście, a nie stygmatyzacja.

Anna Donáth, posłanka do Parlamentu Europejskiego z Węgier, również wykorzystała ten punkt widzenia, aby uzasadnić, dlaczego głosowała przeciwko rezolucji: ponieważ jej zdaniem kładzie ona nacisk na karanie i kryminalizację zakupu usług seksualnych, zamiast skupiać się na ochronie praw i zdrowia osób w nim pracujących.

Andrew Tate pokazał nam również, dlaczego potrzebujemy lepszych przepisów dotyczących prostytucji, aby takie sytuacje nie stały się normalne:



„Anna Donáth popiera tzw. model holenderski, zgodnie z którym zamiast kryminalizacji należy skupić się na ochronie praw oraz zdrowia fizycznego i psychicznego osób świadczących usługi seksualne. Należy zapewnić ramy regulacyjne, które umożliwią im bezpieczne wykonywanie pracy erotycznej i z godnością” – stwierdziła partia w odpowiedzi na pytania rtl.hu.

Model równości nie ma na celu stygmatyzacji prostytutek, wręcz przeciwnie, oferuje pomoc, jakiej domagają się także zwolennicy liberalizacji „pracy seksualnej”.

Według niektórych organizacji praw kobiet wiele przedstawicielek nie jest wystarczająco poinformowanych na ten temat i często myli podstawowe pojęcia.

Jednocześnie, w oparciu o swoje wartości, mogliby potencjalnie wspierać zwalczanie prostytucji.

Jednakże zadaniem przedstawicieli rządu byłoby stanięcie w obronie kobiet zmuszanych do prostytucji, ale wiązałoby się to z wieloma złożonymi pytaniami, problemami i kosztami, których po prostu nie chcą się podejmować.

A co z profilaktyką i pomocą dla prostytutek?

Zapewnienie wysokiego poziomu opieki społecznej jest niezbędne w celu zapobiegania, a także pomagania osobom, które przeżyły prostytucję.

Często osoby te są w złym stanie zdrowia i zdrowia psychicznego, ponieważ często były ofiarami przemocy w dzieciństwie, co może również powodować u nich zespół stresu pourazowego.

Ponadto zażywanie narkotyków jest powszechne także wśród osób pracujących jako osoby dorosłe.

Chociaż istnieją programy pilotażowe mające na celu wsparcie ocalałych, są one organizowane przez ludność cywilną i organizacje religijne.

Na przetrwanie takich programów duży wpływ ma dostępność wystarczających zasobów, ponieważ niektóre rządy wolą w tym przypadku przenieść zadanie na sektor cywilny, nie zapewniając żadnej realnej pomocy osobom świadczącym usługi seksualne.

W wielu krajach kobiety pracujące jako prostytutki nie mają środków na pomoc ani terapię.



Większość prostytutek staje się ofiarami handlu ludźmi jako nieletnie,

niektóre dziewczyny nawet w wieku 13 lat zostają prostytutkami.

Najbardziej zasadniczym problemem jest to, że chociaż policja stara się przeciwdziałać wykorzystywaniu seksualnemu dziewcząt i kobiet, rząd powinien przeznaczyć znacznie więcej środków na zapobieganie.

Podobnie jak w szwedzkim modelu równości, za handel ludźmi uznaje się sytuację, gdy ktoś nie jest zmuszany do prostytucji, ale zostaje wykorzystany ze względu na beznadziejną sytuację ekonomiczną, która nie pozostawia innego wyboru.

W wielu takich przypadkach seksjob staje się ostatecznością, z której nie mają innego wyjścia, jak tylko skorzystać.

Środki takie mają na celu przeciwdziałanie molestowaniu i wykorzystywaniu kobiet w pracy dorosłych i stanowią również ważne kroki podejmowane przez rząd w zakresie zapobiegania.

Organy ścigania nie są jednak w stanie zrekompensować poważnych braków wynikających ze słabości sieci społecznościowej

Poważne wady systemu ochrony dzieci uwydatniają jego nieskuteczność w zapobieganiu komercyjnemu wykorzystywaniu ciał bezbronnych dziewcząt.

Na przykład Węgry są uważane za kraj źródłowy handlu ludźmi do celów prostytucji, ponieważ prostytutki są najpierw „włamywane” w kraju, a następnie przywożone lub transportowane za granicę.

Czynniki ryzyka wejścia do prostytucji obejmują na przykład wykorzystywanie seksualne w dzieciństwie, dysfunkcyjne, pełne przemocy środowisko rodzinne, wczesne zaniedbanie emocjonalne, wychowanie w placówce opieki społecznej, poważne ubóstwo finansowe i urodzenie się kobietą.

Prostytucja często wiąże się z poważnymi, powtarzającymi się nadużyciami, głodem i zażywaniem narkotyków, a zdrowie fizyczne i psychiczne osób zaangażowanych jest poważnie zniszczone.

Częstym problemem jest także wczesna ciąża.

Sytuację dodatkowo komplikuje fakt, że młode ofiary często nawiązują emocjonalną więź z mężczyznami „kochankami”, którzy atakują bezbronne dziewczyny, udają, że są w związku miłosnym i zdobywają ich zaufanie, więc ofiary często nawet nie widzą siebie jako ofiary handlu ludźmi.

Chyba każdy zna sprawę Tate, w której kobiety zmuszano do wykonywania czynności erotycznych metodą kochanka.

W Europie 90% prostytutek to kobiety lub dziewczęta, a 97% osób korzystających z usług seksualnych to mężczyźni.

Prostytucja w rzeczywistości opiera się na ucisku kobiet i funkcjonuje w strukturach społeczeństwa patriarchalnego.

Wykorzystuje społeczną i ekonomiczną bezbronność kobiet wobec mężczyzn i z tego powodu model równości uznaje prostytucję za skrajny przejaw patriarchatu.

Jego głównym celem jest zapobieganie wejściu bezbronnych kobiet w system prostytucji, wspieranie ich w wyjściu z prostytucji i ochrona ich później.

Wszystko to uwydatnia dodatkowe aspekty przemocy wobec kobiet i pokazuje, że rząd musi wyeliminować podstawowe, systemowe braki, jeśli chodzi o pracę dorosłych.

W obszarze ochrony dzieci „walka z lobby LGBTQ” również nie jest problemem najpilniejszym, ale realnymi problemami, takimi jak przemoc seksualna i fizyczna w rodzinie, bieda, szanse powodzenia dzieci wychowywanych w państwowych placówkach opiekuńczych , edukacja seksualna – i można by tak wymieniać dalej…

Rezolucja Parlamentu Europejskiego podkreśla również te środki, które państwa członkowskie powinny uznać za ważne dla osób świadczących usługi seksualne.

Tego rodzaju zmiany rzeczywiście wymagałyby znacznych kosztów, zwłaszcza w kraju, w którym finansowanie edukacji, opieki społecznej i zdrowotnej jest krytycznie niskie.

Jednakże brak środków w dłuższej perspektywie kosztuje kobiety i dzieci życie.

Stanowisko Parlamentu Europejskiego jest z pewnością ważnym przesłaniem politycznym, ale warto też zauważyć, że wprowadzenie modelu równości w krajach, w których to już nastąpiło, wymagało szerokiej współpracy społecznej i wytrwałej, wieloletniej pracy organizacji feministycznych.

Moc prawnie wiążąca uchwały jest ograniczona dla państw członkowskich i prawdopodobnie upłynie dużo czasu, zanim gdziekolwiek zaczną się zmiany, zarówno ze społecznego, politycznego, jak i prawnego punktu widzenia dotyczącego pracy erotycznej.

Źródło: Mérce.