Państwa członkowskie UE chcą wprowadzić wspólne zasady dotyczące pracy erotycznej, ale nie osiągnięto jeszcze porozumienia

Chcą wspólnych zasad w zakresie prac erotycznych, ale nie ma jeszcze wspólnego mianownika

Na sesji plenarnej Parlamentu Europejskiego przyjęto uchwałę, zgodnie z którą UE powinna opracować jednolite regulacje dotyczące pracy erotycznej.

Jednocześnie pojawiły się znaczące różnice zdań na temat sposobu, w jaki podchodzi się do kwestii prostytucji, która powoduje wiele podziałów politycznych.

Chociaż zaangażowanie w dyskusję ekspertów i osób świadczących usługi seksualne mogło potencjalnie pomóc, ich opinie nie zostały przy tej okazji uwzględnione.



Parlament Europejski przyjął sprawozdanie 234 głosami za, 175 głosami przeciw i 122 wstrzymującymi się, co otworzyło drogę do ogólnounijnych regulacji dotyczących pracy seksualnej.

Z dyskusji nad raportem jasno wynikało, że choć większość popiera opracowanie wspólnej strategii, to poglądy przedstawicieli na temat tego, jak powinna ona wyglądać, znacznie się różnią.

Nowo przyjęte sprawozdanie ma dwa główne cele, jeśli chodzi o prace erotyczne

Z jednej strony eliminowanie handlu usługami seksualnymi, z drugiej ochrona osób świadczących usługi seksualne, w tym ograniczanie popytu i zapewnianie świadczeń socjalnych osobom świadczącym usługi seksualne.

Zanim skupimy się na najważniejszych i najbardziej kontrowersyjnych fragmentach raportu, warto doprecyzować pewne pojęcia związane z twórczością dorosłych.

Kim jest prostytutka?

Osoba świadcząca usługi seksualne to osoba świadcząca usługi seksualne za pieniądze, niezależnie od tego, czy ma fizyczny kontakt z klientem, czy też pracuje jako prostytutka w Internecie.

Zatem prace związane z kamerą internetową i oferty OnlyFans również mogą podlegać tej kategoryzacji.

Niektóre osoby świadczące usługi seksualne są zmuszane lub wykorzystywane przez przestępców, inne natomiast decydują się na to dobrowolnie.

Niektórzy wybierają ten zawód erotyczny ze względu na trudności finansowe.

Kontrowersyjną kwestią jest to, czy ktoś zdecydowałby się na seks z własnej woli, bez przymusu (szczególnie w przypadku przedstawicieli Europy).

Zdaniem większości ekspertów i organizacji chroniących interesy takie przypadki mogą mieć miejsce, a prostytucja może być legalnym zawodem.

Jednocześnie to stwierdzenie dotyczące seksownych zawodów jest kwestionowane przez feministki i krytyków chrześcijańsko-konserwatywnych.

Handel seksualny:

Handel usługami seksualnymi to (nieformalny) sektor gospodarki oparty na prostytucji . W Unii Europejskiej mówimy głównie o transgranicznym wykorzystywaniu seksualnym kobiet.

Ofiarami handlu ludźmi są osoby świadczące usługi seksualne i często w takich przypadkach mamy do czynienia z wyzyskiem.

Handlarze ludźmi często ograniczają fizyczną lub finansową niezależność swoich ofiar (np. mogą skonfiskować ich paszporty, pieniądze lub fizycznie je krępować).

Nie wszystkie ofiary handlu ludźmi w celach seksualnych stają się ofiarami handlu ludźmi lub innych drastycznych przestępstw, ale nawet te, które dobrowolnie wchodzą w kontakt z handlarzami ludźmi w celach seksualnych, często mogą doznać krzywdy lub znaleźć się w niebezpiecznej sytuacji.

Legalizacja, dekryminalizacja i legalizacja:

Leczenie prawne prostytucja to złożony problem.

We Francji osoby świadczące usługi seksualne nie popełniają przestępstwa, ale korzystanie z usług prostytutki oraz reklamowanie czy czerpanie korzyści z czyjejś seksownej pracy jest przestępstwem.

Z tego powodu prawo karze klientów i handlarzy usługami seksualnymi (alfonsami), ale nie prostytutki.

Mimo to większość prostytucji pozostaje nielegalna. Istnieje podejście, zgodnie z którym prostytucja i namawianie do usług seksualnych są również legalne na mocy określonych przepisów (na przykład w Austrii i na Węgrzech).

W innych miejscach prostytucja sama w sobie jest przestępstwem (np. Rumunia), a w innych istnieje legalny, ale nieuregulowany system (np. Polska), w którym prostytutki nie idą do więzienia, ale nie mogą korzystać z systemu opieki społecznej, takiej jak opieka zdrowotna.

Stanowisko UE w sprawie regulacji zawodów erotycznych nie jest jeszcze jednolite

Większość przedstawicieli podczas debaty zgodziła się, że różnice prawne i regulacyjne pomiędzy państwami członkowskimi UE w największym stopniu wzmacniają handel usługami seksualnymi i czarny rynek, na którym handlowcy mogą łatwo wykorzystać luki prawne i ogólne zamieszanie.

Dlatego wspólne europejskie regulacje utrudniłyby życie najbardziej problematycznym aktorom.

Nie jest jednak jasne, jakie powinno być nowe stanowisko UE w sprawie pracy dorosłych.

W przyjętym właśnie sprawozdaniu pragnie się wyeliminować bezbronny i nielegalny status prostytutek, ale za priorytet uznaje się także tłumienie popytu.

Problem jest prosty: jeśli korzystanie z usług prostytutek lub niektórych form prostytucji stanie się karalne, może to zmniejszyć popyt, ale może również wypchnąć same osoby świadczące usługi seksualne z legalnej gospodarki. Oznaczałoby to, że osoby świadczące usługi seksualne będą miały trudności z dostępem do systemu opieki społecznej i wymiaru sprawiedliwości.

I odwrotnie, jeśli praca dorosłych jest całkowicie legalna i traktowana jak każda inna praca, to ją normalizuje, a niektórzy twierdzą, że zwiększyłoby to popyt.

Międzynarodowy serwis informacyjny Euronews również poruszył ten temat:

Parlamentarzyści są podzieleni: czy możliwa jest prostytucja bez wyzysku?

Niektórzy mówcy twierdzili, że wszelka praca seksualna jest równoznaczna z gwałtem, co jest stanowiskiem radykalnym, ale większość podkreślała presję ekonomiczną jako kwestię, którą powinna uwzględnić nowa strategia UE.

Z kolei zwolennicy pełnej legalizacji podkreślali, że istnienie prostytucji jest nieuniknione, a osoby świadczące usługi seksualne są najlepiej chronione, jeśli mogą zwrócić się o pomoc do władz w taki sam sposób, jak każda inna pracownica.

To stanowisko w sprawie pracy erotycznej podzielają w większości organizacje praw człowieka i grupy ekspertów, co podkreślili prelegenci.

Jednak w toczącej się debacie nie wysłuchano przedstawicieli organizacji chroniących interesy osób pracujących zawodowo i świadczących usługi seksualne, w związku z czym debata na temat argumentów zawodowych zeszła na drugi plan.

Mimo to obie strony zasadniczo zgodziły się, że ograniczenie ubóstwa i bezbronności społecznej kobiet mogłoby pomóc w rozwiązaniu problemów nie tylko osób świadczących usługi seksualne, ale ogólnie europejskich kobiet.

Koncepcja ta jest jednak szersza i mniej konkretna niż poprzednio, dlatego nie jest jasne, jakie konkretne propozycje mogłaby obejmować ewentualna przyszła strategia w dziedzinie pracy erotycznej.

Opracowanie strategii dotyczącej prostytucji będzie teraz należało do obowiązków Komisji Europejskiej.

Takie podejście do prostytucji cieszy się szerokim poparciem zarówno większości członków Parlamentu Europejskiego, jak i państw członkowskich.

Jednak w przyjętym właśnie sprawozdaniu nie określono jeszcze dokładnego sposobu przezwyciężenia znaczących różnic zdań.

Prób modyfikacji ustawodawstwa dotyczącego pracy dorosłych jest wiele, sytuacja w Holandii trwa już od lat:



Źródło: hvg.hu